Robke

Een klein maandje geleden ben ik Bruno mentaal gaan ondersteunen in Madrid. Hij is namenlijk één van de vele gestoorde mensen die verliefd geworden zijn op Madrid, en besloten hebben daar te blijven. Daar blijven. Zonder chocolade, zonder frieten, zonder bier, zonder Yves Leterme. Nee, wacht, dat is een ander Belgisch lijstje… :p

Gedurende het, met twee van mijn drie en half dagen verlof dit jaar verlengde weekend, heb ik een mooie eerste indruk gekregen van de stad. Op voorhand had ik er niks over opgezocht. Zo wist ik bijvoorbeeld niet dat Madrid de stad met het grootste aantal inwoners op het Europese vasteland is. De verhouding aantal inwoners Lissabon — Madrid is zo maar eventjes één op zes. Dat merk je echter niet als je in bepaalde delen van de stad loopt: veel gezelige kleine pleintjes die afgeschermd zijn van het drukke verkeer. Als je in de drukte komt daarentegen, is het dan wel ook weer de moeite. De vergelijking met het kleine Portugal, waar alles er logscherwijs op het gemak aan toe gaat, drong zich natuurlijk wel op (waarvoor nogmaals excuses, Bruno :p ).

In tegenstelling tot wat men zou denken, wordt er geen siesta gehouden in Madrid, toch wou de Portugees (*kuch* ik) eens tonen aan de Spanjaarden hoe ze dat moeten doen. De eerste dag was ik redelijk vermoeid van de vlucht (en het vele werken ), en dus hebben we maar gezellig rondgedobberd in El Retiro.

Buiten Madrid hebben we Ávila bezocht, wat een aantal prachtige foto’s opleverde. We waren zo onder de indruk dat we zelfs de kathedraal vergeten binnengaan zijn…

Het was zeer leuk om ‘er eens tussenuit te zijn’. Om goed te zijn zou ik nog eens terug moeten gaan, want ik heb waarschijnlijk nog geen vijf procent van de stad gezien. Sowieso eerst terug naar Porto, maar dat is voor volgend jaar.

• Foto’s bij Bruno

Soms vraag ik mij toch echt af welke mensen de flow van de menu’s bedenken voor applicaties die niet op de desktop draaien; bijvoorbeeld games of je GSM.

Daarnet nog toen ik Tiger Woods PGA Tour 08 aan het spelen was op de Wii. Spelers van andere EA-games zullen dit direct herkennen:

1. Would you like to save the user: Robin?
2. Yes.
3. Please wait…
4. Wii system memory.
5. Save
6. User: Robin already exists on the Wii system memory. Would you like to overwrite this user?
7. Yes.
8. Saving in progress. Please do not touch the power button or reset.
9. Saving successful.
10. Done.

Volgens mij kan dit gewoon vervangen worden door één menu met de opties Save user, Save as new user en Cancel.

En daar komt nog eens bij dat niet elk van mijn keuzes (cursief) geen standaardoptie is, dus dat er nog een extra klik vereist is. Samen zijn dit zeven acties, gewoon om het spelletje op te slaan.

Een andere mooie is een bericht proberen te versturen op mijn Sony Ericsson T230:

1. Eerst door het menu bladeren: Menu > Berichten > SMS > Nieuw bericht.
2. Bericht intoetsen.
3. OK.
4. Nummer?
5. Adresboek.
6. Telefoonboek. (Andere keuzes: SIM-nummers en Niet opgeslagen nummers.)
7. Zoeken.
8. Een letter.
9. OK.
10. Contacten beginnend met de gekozen letter.
11. Juiste contact selecteren.
12. Mobiele telefoon. (Er kunnen per contact verschillende nummers ingesteld worden, maar als er maar één is, wordt dit menu toch getoond.)
13. Verzenden. (Of: Contact toevoegen.)
14. Bericht is verzonden.

Ach ja, misschien wordt het gewoon tijd voor een nieuwe GSM natuurlijk…

Beren zijn uitstekende klimmers, dat is bekend. Geen boom is hen te hoog. De dierenbescherming kwam ter plaatste, maar wist niet meteen wat te doen om de beer naar beneden te krijgen, en dat is ook niet nodig, want niemand heeft ooit het skelet van een beer in een boom zien zitten.

…aldus Jan Becaus met gestreken gezicht.

De drie vruchten van mijn vakantiejob bij ATX zijn te bewonderen in de portfolio. Sms4Less was de hoofdopdracht. De Simonne- en DentAdmin-websites waren veel minder werk in vergelijking daarmee.

Ik heb o.a. bijgeleerd hoe je online betalingen via enkele grote Belgische banken implementeert op een website, hoe je gemakkelijk een XML-interfaceje kan schrijven in PHP, enz.

Het design van de drie websites werd gedaan door Waldo Bronchart (met een beetje hulp van ondergetekende, want die kon het niet laten. Naast het zwoegen was het zeer aangenaam vertoeven in Sint-Denijs!

Misschien moet ik er maar eens mee stoppen. Slechte reclame is ook reclame naar het schijnt. Maar het blijft maar komen… Ach ja, nog eentje om het af te leren.